ปัญหาหนึ่งที่คนไทยมักจะสับสนเวลาแต่งประโยคหรือพูดภาษาอังกฤษ คือการเลือกใช้คำแสดงความเป็นเจ้าของ (Possessive Words) เช่น “my” กับ “mine” หรือ “your” กับ “yours” ว่าสรุปแล้วมันต่างกันอย่างไร และต้องวางไว้ตรงไหนของประโยค?
สาเหตุที่เราสับสนเป็นเพราะในภาษาไทย คำว่า “ของฉัน” หรือ “ของคุณ” ใช้คำเดิมเสมอไม่ว่าจะอยู่ส่วนไหนของประโยค แต่ในภาษาอังกฤษ รูปแบบของคำจะเปลี่ยนไปตามหน้าที่ทางไวยากรณ์
บทความนี้จะสรุปความแตกต่าง กฎการใช้ และเทคนิคจำง่ายๆ เพื่อให้คุณนำไปปรับใช้ในการสอบ (TOEIC, TGAT) หรือเขียนอีเมลภาษาอังกฤษได้อย่างมั่นใจและเป็นมืออาชีพครับ
1. Possessive Words คืออะไร
Possessive Words คือ กลุ่มคำที่ใช้บอกว่า “ใครเป็นเจ้าของ” สิ่งของนั้นๆ ซึ่งในภาษาอังกฤษจะแบ่งออกเป็น 2 ประเภทหลักที่มักจะทำให้สับสน ได้แก่:
- Possessive Adjective (คำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของ)
- Possessive Pronoun (คำสรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของ)
แม้ทั้งสองประเภทจะแปลว่า “ของ…” เหมือนกันเป๊ะ แต่วิธีการนำไปวางในประโยคนั้นต่างกันอย่างสิ้นเชิงครับ
2. Possessive Adjective (ต้องมีคำนามตามหลังเสมอ)
กลุ่มนี้ทำหน้าที่เหมือน “คำคุณศัพท์” (Adjective) คือมีหน้าที่ไปขยายคำนาม ดังนั้น กฎเหล็กคือ: ต้องมีคำนาม (Noun) ตามหลังเสมอ ห้ามอยู่โดดๆ เด็ดขาด
- คำในกลุ่มนี้: my, your, our, their, his, her, its
- โครงสร้าง: Possessive Adjective + Noun
ตัวอย่างการใช้:
- This is my car. (นี่คือรถของฉัน)
- Where is your book? (หนังสือของคุณอยู่ไหน?)
- Her phone is broken. (โทรศัพท์ของเธอพัง)
เทคนิคจำ: จำไว้ว่ามันคือ “ส่วนขยาย” ถ้าพูดแค่ว่า “my…” ฝรั่งจะงงว่า “ของฉัน… แล้วอะไรล่ะของฉัน?” จึงต้องเติมคำนามต่อท้ายเสมอ
3. Possessive Pronoun (ยืนเดี่ยวได้เลย ไม่ต้องมีนามตามหลัง)
กลุ่มนี้ทำหน้าที่เป็น “คำสรรพนาม” (Pronoun) คือใช้เรียกแทนสิ่งของที่เรารู้กันอยู่แล้วว่ากำลังพูดถึงอะไร กฎเหล็กคือ: ห้ามมีคำนามตามหลัง เพราะตัวมันเองทำหน้าที่แทนคำนามไปแล้ว
- คำในกลุ่มนี้: mine, yours, ours, theirs, his, hers, its
- โครงสร้าง: วางเดี่ยวๆ ได้เลย มักอยู่ท้ายประโยค หรือเป็นประธานของประโยคก็ได้
ตัวอย่างการใช้:
- This car is mine. (รถคันนี้เป็นของฉัน — ไม่ใช้ mine car)
- My book is here, but yours is on the table. (หนังสือของฉันอยู่นี่ แต่ “ของคุณ” อยู่บนโต๊ะ — yours ในที่นี้แทน your book)
- The blue shirt is hers. (เสื้อเชิ้ตสีฟ้าตัวนั้นเป็นของเธอ)
4. กฎพิเศษที่พบบ่อย (Apostrophe ‘s)
นอกจากคำสรรพนามที่เราใช้กันบ่อยๆ แล้ว หากเราต้องการระบุชื่อคนที่เป็นเจ้าของโดยตรง เราจะใช้การเติม ‘s ต่อท้ายชื่อคำนามนั้นๆ เรียกว่า Possessive Noun
กฎการใช้:
- นามทั่วไป / ชื่อคน (เอกพจน์): เติม
'sได้เลย- John’s laptop (แล็ปท็อปของจอห์น)
- The cat’s tail (หางของแมว)
- นามพหูพจน์ที่เติม s อยู่แล้ว: เติมแค่
'(Apostrophe) อย่างเดียว- The students’ grades (เกรดของนักเรียนหลายคน)
- My parents’ house (บ้านของพ่อแม่)
ตารางสรุปเพื่อการจดจำ (Cheat Sheet)
ตารางนี้เปรียบเทียบคำสรรพนามให้เห็นภาพรวม เพื่อการท่องจำและการนำไปใช้งานที่ถูกต้องครับ
| ประธาน (Subject) | ต้องมีคำนามตามหลัง (Adjective) | ยืนเดี่ยวได้เลย (Pronoun) | ความหมาย |
| I | my | mine | ของฉัน |
| You | your | yours | ของคุณ |
| We | our | ours | ของพวกเรา |
| They | their | theirs | ของพวกเขา |
| He | his | his | ของเขา (ผู้ชาย) |
| She | her | hers | ของเธอ (ผู้หญิง) |
| It | its | its | ของมัน (สัตว์/สิ่งของ) |
ใส่ความเห็น