
ในวิทยาศาสตร์ เรื่อง สารละลาย (Solution) เป็นอีกหนึ่งหัวข้อสำคัญ โดยสารละลายเกิดขึ้นจากการรวมกันของ ตัวถูกละลาย (Solute) และ ตัวทำละลาย (Solvent) ซึ่งมีบทบาทในหลายปรากฏการณ์รอบตัวเรา ตั้งแต่การละลายเกลือในน้ำไปจนถึงการใช้สารเคมีในห้องแล็บ
Solute (ตัวถูกละลาย)

Solute หมายถึง สารที่มีปริมาณน้อยกว่าซึ่งถูกละลายในตัวทำละลาย มักอยู่ในรูปของของแข็ง ของเหลว หรือก๊าซ ตัวถูกละลายจะกระจายตัวไปทั่วตัวทำละลายอย่างสม่ำเสมอจนไม่สามารถมองเห็นแยกเป็นส่วนได้
ตัวอย่างของ Solute
- เกลือ (NaCl) ที่ละลายในน้ำ
- น้ำตาลที่ละลายในกาแฟ
- คาร์บอนไดออกไซด์ในน้ำอัดลม
Solvent (ตัวทำละลาย)

Solvent หมายถึง สารที่มีปริมาณมากกว่าซึ่งใช้ละลายตัวถูกละลาย ตัวทำละลายที่พบมากที่สุดคือ น้ำ ซึ่งถูกเรียกว่า “ตัวทำละลายสากล” (Universal Solvent) เพราะสามารถละลายสารได้หลายชนิด
ตัวอย่างของ Solvent
- น้ำ (ใช้ละลายเกลือ น้ำตาล หรือกาแฟ)
- แอลกอฮอล์ (ใช้ละลายยาบางชนิด น้ำหอม)
- อะซีโตน (ใช้ละลายสีทาเล็บ)
การเกิดสารละลาย (Solution)
เมื่อ Solute และ Solvent รวมกัน จะเกิดสารละลาย (Solution) ที่มีสมบัติใหม่ เช่น
- รสชาติเปลี่ยนไป (น้ำ + น้ำตาล = น้ำหวาน)
- จุดเดือดและจุดหลอมเหลวเปลี่ยนแปลง
- มีลักษณะเป็นเนื้อเดียวกัน (Homogeneous mixture)
ตัวอย่างสารละลายในชีวิตประจำวัน

- น้ำเกลือ → เกลือ (solute) + น้ำ (solvent)
- น้ำอัดลม → ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (solute) + น้ำ (solvent)
- แอลกอฮอล์เจือจาง → แอลกอฮอล์ (solute) + น้ำ (solvent)
- น้ำเชื่อม → น้ำตาล (solute) + น้ำ (solvent)

ใส่ความเห็น