คำควบกล้ำ คืออะไร? รู้จักอักษรควบแท้และไม่แท้ พร้อมตัวอย่างเข้าใจง่าย

คำควบกล้ำ คืออะไร?

คำควบกล้ำ คือ คำที่มีพยัญชนะต้น 2 ตัวเขียนเรียงติดกัน ประสมสระเดียวกัน และอ่านออกเสียงพยัญชนะต้นทั้งสองตัวพร้อมกันหรือกล้ำกันในพยางค์เดียว โดยพยัญชนะตัวที่สองที่นำมาควบจะมีเพียง 3 ตัวเท่านั้น คือ ร, ล, ว

ภาษาไทยแบ่งคำควบกล้ำออกเป็น 2 ชนิดหลัก คือ คำควบกล้ำแท้ และ คำควบกล้ำไม่แท้

1. คำควบกล้ำแท้ (อักษรควบแท้)

คำควบกล้ำแท้ คืออะไร?

คำควบกล้ำแท้ คือ คำควบกล้ำที่ต้อง อ่านออกเสียงพยัญชนะต้นทั้ง 2 ตัวพร้อมกัน โดยพยัญชนะต้นตัวหน้าจะเป็น ก, ข, ค, ต, ป, ผ, พ และมีพยัญชนะควบคือ ร, ล, ว

ตัวอย่างคำควบกล้ำแท้

พยัญชนะควบ “ร”
- กร-: กราบ, กระจก, กรง
- ขร-: ขรุขระ, ขรึม
- คร-: ครู, ครอบครัว, ครก
- ตร-: ตรง, ตรวจตรา, ตรอก
- ปร-: ปรับปรุง, ประตู, แปรง
- พร-: พระ, พร้อม, พริก
พยัญชนะควบ “ล”
- กล-: กลอง, กลับ, กลาง
- ขล-: ขลุ่ย, ขลาด
- คล-: คลอง, คล้าย, เคลื่อนคลาด
- ปล-: ปลา, ปลูก, ปลดปล่อย
- ผล-: ผละ, ผลอย, แผล
- พล-: พลอย, พลาด, พลัง
พยัญชนะควบ “ว”
- กว-: กวาง, กวาด, กว้าง
- ขว-: ขวาน, ขวา, แขวน
- คว-: ความ, ควาย, ควัน

2. คำควบกล้ำไม่แท้ (อักษรควบไม่แท้)

คำควบกล้ำไม่แท้ คืออะไร?

คำควบกล้ำไม่แท้ คือ คำที่มีพยัญชนะต้น 2 ตัวเขียนเรียงกัน แต่จะ อ่านออกเสียงในลักษณะที่ต่างออกไป ไม่ได้อ่านควบพร้อมกันทั้งสองตัว แบ่งได้เป็น 2 กรณี

ประเภทของคำควบกล้ำไม่แท้

กรณีที่ 1: อ่านออกเสียงเฉพาะพยัญชนะตัวหน้า

เมื่อพยัญชนะตัวหน้าเป็น จ, ซ, ศ, ส และพยัญชนะตัวที่สองเป็น ร เราจะไม่ออกเสียง “ร” ควบ แต่จะออกเสียงแค่พยัญชนะตัวหน้าเท่านั้น

จริง: อ่านว่า จิง
ไซร้: อ่านว่า ไซ้
เศร้า: อ่านว่า เส้า
ศรี: อ่านว่า สี
สร้าง: อ่านว่า ส้าง
สระ: อ่านว่า สะ

กรณีที่ 2: พยัญชนะ “ทร” อ่านออกเสียงเป็น “ซ”

เมื่อพยัญชนะต้นตัวหน้าเป็น ท และพยัญชนะควบเป็น ร จะต้องเปลี่ยนเสียง “ทร” ให้เป็นเสียง “ซ”

ทราบ: อ่านว่า ซาบ
ทราย: อ่านว่า ซาย
ทรง: อ่านว่า ซง
ทรัพย์: อ่านว่า ซับ
ทรวง: อ่านว่า ซวง
ทรุดโทรม: อ่านว่า ซุด-โซม
อินทรี: อ่านว่า อิน-ซี

ตารางสรุปความแตกต่าง

ประเภท	หลักการอ่าน	พยัญชนะควบ	ตัวอย่าง
ควบกล้ำแท้	ออกเสียงพยัญชนะ 2 ตัวพร้อมกัน	ร, ล, ว	กราบ (กร), ปลา (ปล), ขวาน (ขว)
ควบกล้ำไม่แท้	ออกเสียงเฉพาะพยัญชนะตัวหน้า	ร (หลัง จ, ซ, ศ, ส)	จริง (จิง), สร้าง (ส้าง)
ควบกล้ำไม่แท้	ออกเสียง ทร เป็นเสียง ซ	ร (หลัง ท)	ทราย (ซาย), ทรง (ซง)